Jeśli mamy zamiar kupić mieszkanie na inwestycje, należy zwrócić uwagę na pewne rzeczy, a mianowicie:
Kolejny aspekt to odpowiednia do tego celu oferta kredytowa – skoro jest to mieszkanie na inwestycje zapewne kredyt spłacimy wcześniej. Dlatego w tym, przypadku na pewno warto szukać kredytu, za którego wcześniejszą spłatę bank nie pobiera prowizji karnych, który związany jest ze stosunkowo niskimi prowizjami okołokredytowymi.
Jeśli mamy zamiar zakupić mieszkanie, dobrze jest na początku sprawdzić jaką kwotą możemy dysponować….. czyli – jeżeli kupujemy nieruchomość na kredyt – jaką mamy zdolność kredytową.
Jeśli już wiemy mniej więcej ile możemy wydać, musimy policzyć koszty związane z zakupem mieszkania. Jeśli posiadamy własne środki, lepiej je zostawić na koszty notarialne oraz inne związane z zakupem nieruchomości, niż wpłacać je jako wkład własny. Ubezpieczenie niskiego wkładu własnego (takie ubezpieczenie pojawia się przy kredytach na 100% wartości nieruchomości) jest znacznie korzystniejsze niż inwestowanie gotówki.
Jak wygląda to w praktyce:
Deweloper to przedsiębiorca, który buduje na własnym gruncie i (zazwyczaj) z własnych środków, później zaś przenosi własność działki i domu na kupującego.
Deweloperów jest wielu, jednak nie wszyscy są rzetelni. Na korzyść dewelopera świadczą rekomendacje Polskiego Związku Firm Deweloperskich i Polskiego Związku Pracodawców Budownictwa. Zawsze więc warto o nie zapytać, jednakże to za mało, żeby podpisać z deweloperem umowę - trzeba zebrać jeszcze inne informacje.
Sprawdzamy dokumenty
Zanim w ogóle zaczniemy rozważać ofertę dewelopera, najpierw poprośmy go o:
Na czym stanie dom
By sprawdzić działkę, na której deweloper będzie budował, należy poprosić go o aktualny odpis z księgi wieczystej (lub przejrzeć ją osobiście w wydziale ksiąg wieczystych sądu rejonowego) i sprawdzić:
Najlepiej, jeśli nieruchomość nie ma żadnych obciążeń (w dziale trzecim i czwartym nie ma wpisów).
Uwaga! Wybór dewelopera, który zaciągnął kredyt na budowę, zawsze wiąże się z ryzykiem (nawet jeśli dotychczas terminowo go spłaca, co potwierdza opinia banku).
Jeśli bowiem przestanie to robić, kredyt obciąży (w proporcjonalnej części) nabywcę domu - hipoteka zawsze bowiem przypisana jest do nieruchomości, nie zaś do kolejnych właścicieli.
Co słychać na budowie
Po zapoznaniu się z księgą należy przejrzeć dokumenty związane z budową i przeznaczeniem terenu, na którym powstaje dom. W tym celu trzeba w miejscowym urzędzie gminy sprawdzić:
Jej brak oznacza zatem, iż tak naprawdę deweloper nie może przystąpić do żadnych prac budowlanych i możliwe jest nawet, że w wyniku ewentualnego postępowania odwoławczego wydana zostanie decyzja odmawiająca pozwolenia na budowę. Jeśli natomiast pozwolenie na budowę jest ostateczne, trzeba sprawdzić, od kiedy takie się stało (data wskazana jest na pieczęci) i czy nie minęły już dwa lata od tego terminu - taki jest bowiem czas na rozpoczęcie prac budowlanych. Jeżeli termin ten został przekroczony, trzeba wystąpić o nowe pozwolenie na budowę.
Jest jedną z najprostszych form finansowania inwestycji, pozwalającą na szybki rozwój małych, średnich i dużych przedsiębiorstw. Pomaga uzyskać efekt dźwigni finansowej, aby firma mogła się szybko i sprawnie rozwijać. Finansowanie inwestycji za pomocą leasingu niesie wiele korzyści podatkowych, księgowych, nie pomniejsza zdolności kredytowej firmy. Przy pomocy uproszczonych procedur gwarantujących minimum formalności szybko i sprawnie można pozyskać środki trwałe.
Formy leasingu dostępne na polskim rynku:
Leasing operacyjny jest najczęściej stosowany ze wzglądu na swoją przejrzystość i łatwą obsługę, charakteryzuje się on tym, że przedmiot leasingu przez cały okres trwania umowy jest własnością leasingodawcy, który dokonuje odpisów amortyzacyjnych, natomiast leasingobiorca może użytkować sprzęt, zaliczać w koszt uzyskania przychodu czynsze leasingowe. Minimalny czas trwania umowy to 40% normatywnego okresu amortyzacji środka trwałego, dlatego też długość umowy, wysokość wykupu środka trwałego jest ściśle uzależniona od stawki amortyzacyjnej środka trwałego. Istotną korzyścią dla leasingobiorcy jest fakt, ze przy niewielkim zaangażowaniu kapitału własnego może korzystać z przedmiotu leasingu. Leasingobiorca uzyskuje również korzyści finansowe : płaci VAT w ratach, poprawia się kondycja, struktura finansowa firmy.
Umowa leasingu operacyjnego charakteryzuje się następującymi cechami:
W tej kategorii leasingu Korzystający obniża podstawę opodatkowania poprzez zaliczenie do kosztów uzyskania przychodu następujących wydatków:
Ze względu na możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodu wymienionych powyżej wydatków dla większości przedsiębiorców leasing operacyjny jest podatkowo korzystniejszy od leasingu finansowego.
W leasingu finansowym to leasingobiorca dokonuje amortyzacji przedmiotu leasingu, w koszt uzyskania przychodu zalicza odpisy amortyzacyjne i odsetki od leasingu, korzyścią jest również poprawa wskaźników kondycji finansowej firmy. Ten rodzaj leasingu jest stosowany w przypadkach, kiedy leasingobiorca chce wydłużyć lub skrócić czas trwania umowy leasingowej, tak aby wysokość raty w pełni odpowiadała aktualnej sytuacji finansowej firmy. Ta forma finansowania jest również wykorzystywana w przypadku zakupu środków trwałych objętych niższą stawką VAT , np. sprzęt medyczny.
Umowa leasingu finansowego spełniać musi następujące warunki:
Umowę leasingu finansowego odróżnia od leasingu operacyjnego posiadanie następujących cech:
W leasingu finansowym Korzystający obniża podstawę opodatkowania o zaliczone do kosztów uzyskania przychodu:
Ze względów podatkowych ta forma leasingu może być korzystniejsza od leasingu operacyjnego dla firm opodatkowanych ryczałtem. W tej sytuacji bowiem decydującej roli nie odgrywa możliwość zaliczenia całości raty leasingowej do kosztów uzyskania przychodów, gdyż w tej formie opodatkowania wysokość kosztów nie wpływa na podstawę opodatkowania.
Za pomocą leasingu zwrotnego leasingobiorca może uwolnić zaangażowany kapitał, dokonać wzrostu swojego kapitału obrotowego i przez cały czas korzystać z środka trwałego. Jest to najszybsza forma uzyskania „kredytu obrotowego”. Leasingobiorca może w ten sposób finansować inwestycje niezbędne do rozwoju firmy.
W każdym rodzaju leasingu leasingobiorca ma prawo do wykupu środka trwałego na koniec umowy po cenie dużo niższej niż jego wartość rynkowa ( tzw. hipotetyczna wartość netto ). Przez cały okres trwania umowy przedmiot leasingu jest ubezpieczony, mogą być również zawarte dodatkowe usługi ułatwiające korzystanie z środka trwałego.
Leasing w prawie podatkowym zdefiniowany został jednakowo w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 17a) oraz w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 23a). Osobny rozdział „Opodatkowanie stron umowy leasingu” do obu tych ustaw wprowadziła nowelizacja ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązująca od dnia 1 października 2001 roku.
Zgodnie z definicją podatkową przez umowę leasingu określa się umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej FINANSUJĄCYM, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej KORZYSTAJĄCYM, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty. Ustawy podatkowe wyodrębniają dwie kategorie leasingu - leasing operacyjny oraz leasing finansowy. Podział ten ma zasadnicze znaczenie dla określenia skutków podatkowych występujących zarówno po stronie Korzystającego jak i Finansującego.
Leasing w podatku dochodowym
Jak wspomnieliśmy powyżej najważniejszy z podatkowego punktu widzenia jest podział leasingu na dwie kategorie: leasingu operacyjnego oraz leasingu finansowego. Warto zaznaczyć, iż do opodatkowania stron umowy zawartej na czas nieoznaczony lub na czas oznaczony, lecz nie spełniającej omawianych wyżej warunków leasingu operacyjnego ani leasingu finansowego - stosuje się przepisy dla umów najmu i dzierżawy.
Leasing w podatku VAT
Obowiązująca od 1 maja 2004 roku nowa ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535) wprowadziła spore zmiany w opodatkowaniu umów leasingu. Poprzednio obowiązujące przepisy identycznie traktowały umowy leasingu operacyjnego oraz finansowego, kwalifikując oba rodzaje umów jako usługi. A zatem w obu przypadkach obowiązek podatkowy powstawał z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności. Podatek VAT naliczany był oddzielnie dla każdej z rat leasingowych. Po wejściu w życie nowej ustawy opodatkowanie podatkiem VAT należy rozpatrywać oddzielnie dla leasingu operacyjnego i leasingu finansowego.
Leasing finansowy
Nowe przepisy traktują leasing finansowy (amortyzacji dokonuje Korzystający) już nie jako usługę, ale jako dostawę towarów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione.
W związku z tym obowiązek podatkowy dla leasingu finansowego powstawać będzie zgodnie z zasadami ogólnymi właściwymi dla dostawy towarów - a więc z chwilą wydania towarów będących przedmiotem umowy leasingu. A gdy dostawa powinna być potwierdzona fakturą - obowiązek podatkowy powstanie z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7 dniu, licząc od dnia wydania towaru. Najważniejszą zmianą w leasingu finansowym w stosunku do poprzednio obowiązujących regulacji jest konieczność opłacenia z góry całego podatku VAT.
Podstawę opodatkowania stanowi tu cała kwota należna netto (suma wszystkich rat leasingowych).
W tego rodzaju leasingu Finansujący pobiera od Korzystającego kwotę należną w podziale na kolejne raty leasingowe, natomiast sam podatek VAT Korzystający uiszcza od całej kwoty jednorazowo i to już w momencie powstania obowiązku podatkowego.
Leasing operacyjny
Leasing operacyjny (odpisów amortyzacyjnych dokonuje Finansujący) w przeciwieństwie to leasingu finansowego traktowany jest przez nową ustawę o VAT jako świadczenie usługi.
Dla tego rodzaju umów ustawa o VAT przewiduje szczególny moment powstania obowiązku podatkowego. Otóż zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 4 obowiązek podatkowy powstaje w tym przypadku z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze.
Zasada ta ma zastosowanie oddzielnie dla każdej z rat leasingowych.
Podatek VAT w leasingu operacyjnym pobierany jest więc sukcesywnie od każdej z rat leasingowych.
Leasing samochodów osobowych
W obu opisanych wyżej wariantach leasingu ustawa o VAT przyznaje prawo do odliczania podatku naliczonego na zasadach przewidzianych w tej ustawie. Wyjątek stanowi leasing samochodów osobowych, gdzie prawo to podlega pewnym ograniczeniom.
Zgodnie z przepisami ustawy o VAT - w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6 000 zł.
Ograniczenie to nie dotyczy:
1. odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
2. oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.
W przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą.
Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6 000 zł.
Dopuszczalne saldo debetowe
Jego ustanowienie jest możliwe już przy otwarciu rachunku bieżącego. Limit jest ustalany indywidualnie.
W miarę upływu czasu, można ubiegać o podwyższenie dopuszczalnego salda.
Wysokość zależy od zdolności kredytowej klienta, obrotów na rachunku bieżącym. Przeciętny okres spłaty wynosi 30 dni.
Kredyt obrotowy w rachunku kredytowym (rewolwingowy)
Kredyt obrotowy udzielany jest na określony cel związany z pokryciem bieżących wydatków takich jak:
Kredyt udzielany jest w transzach lub w linii kredytowej o charakterze odnawialnym lub nieodnawialnym. Może być przeznaczony na sfinansowanie jednej określonej transakcji (np. uzupełnienie środków bieżących firmy do chwili zwrotu kwoty VAT) lub w przypadku kredytu odnawialnego może być wykorzystany wielokrotnie, aż do wygaśnięcia umowy kredytowej.
Udzielany zwykle na okres na 3 lat lub 12 miesięcy jeśli w linii kredytowej. W zależności od oferty bankowej udzielany jest w PLN, EUR, USD, CHF. Wysokość kredytu ustalana jest indywidualnie.
Wymogiem jest posiadanie historii kredytowej w banku, czyli prowadzenie rachunku. W poszczególnych bankach okres prowadzenia rachunku firmowego przed przyznaniem kredytu waha się w granicach od 3 do 6 miesięcy. Z reguły akceptowane są opinie o historii rachunku z innych banków. Należy pamiętać, że wydanie takiej opinii kosztuje i koszt ten należy wliczyć do faktycznego kosztu kredytu.
Kredyt odnawialny
Jest to rodzaj kredytu obrotowego. Przeznaczony na finansowanie bieżącej działalności przedsiębiorstwa. Zwykle udzielany jest na okres 12 miesięcy z opcją jego przedłużenia na kolejny okres. Wysokość udzielanego kredytu ustalana jest indywidualnie i zależy od wielkości miesięcznych wpływów na rachunek i oceny majątkowo-finansowej firmy.
Kredyt inwestycyjny
Kredyt przeznaczony na finansowanie inwestycji rozwijających się przedsiębiorstw. Pozwala na inwestowanie w rozwój firmy bez konieczności zamrażania jej własnych środków.
Przedmiotem finansowania może być:
Kredyt inwestycyjny jest stosunkowo wygodną formą szybkiego pozyskania dużych środków na złożone inwestycje. Porównujące go np. z emisją akcji czy obligacji na rynku kapitałowym stanowi tańsze rozwiązanie na pozyskanie finansowania. Skompletowanie potrzebnej dokumentacji przy kredycie jest z pewnością mniej skomplikowane i tańsze od przygotowania prospektu emisyjnego papierów wartościowych.
Banki udzielające kredytów inwestycyjnych przygotowały oferty, które różnią się w zakresie:
Ze względu na długotrwały charakter i wysokie z reguły kwoty kredytu, procedura jego udzielenia jest długa i skomplikowana, a wymagania banku odnośnie zabezpieczenia takiego kredytu są zdecydowanie większe niż w przypadku kredytu obrotowego.
Bank wymaga od kredytobiorcy złożenia całej dokumentacji oraz opracowania biznes planu kredytowanej inwestycji. Bank ma prawo kontrolować prawidłowe (zgodne z umową kredytową) przeznaczanie kwoty kredytu albo jego kolejnych transz.
Udzielany w walutach: PLN, USD, EUR, CHR. Wysokość kredytu ustalana indywidualnie, okres kredytowania do 5 lat. Spłata kredytu następuje jednorazowo lub w transzach.
Co wpływa na wysokość kwoty udzielonego kredytu?
To, do czego banki najbardziej przywiązują wagę to wiarygodność kredytowa przedsiębiorstwa oraz forma zabezpieczenia kredytu. Istotny jest też udział środków własnych w planowanej inwestycji i potrzeby inwestycyjne. Banki udzielające przygotowały oferty, które różnią się w zakresie: kosztu kredytu, czyli wysokość oprocentowania plus dodatkowe opłaty towarzyszące procedurze otrzymania środków
Bank udzielając firmie środków finansowych ponosi ryzyko kredytowe. Ryzyko, że Twoja firma nie będzie w stanie spłacić zadłużenia. Stąd banki stosują procedury, które nie dla wszystkich są do spełnienia.
To czy otrzymasz kredyt bankowy na sfinansowanie działalności firmy zależy przede wszystkim od następujących czynników:
1. Rodzaj prowadzenia działalności gospodarczej
Banki dokładnie sprawdzają firmę pod kątem rodzaju branży w której działa. Nie wszystkie dziedziny działalności są przez banki akceptowane. Czasami bank może odmówić udzielenia środków. Czasami zażąda tylko wyższej marzy za podwyższone ryzyko kredytowe.
2. Okres funkcjonowania firmy
3. Posiadanie rachunku bankowego. Czy firma jest klientem danego banku? Jak długo?
Posiadanie konta firmowego w banku, gdzie ubiegamy się kredyt jest praktycznie sprawą niezbędną. Kredyty są dostępne głownie dla tych firm, które posiadają rachunek w banku powyżej 6 miesięcy. W sytuacji, kiedy firma posiada rachunek krócej, zgodę na udzielenie kredytu może wyrazić dyrektor oddziału banku.
Dlaczego banki przykładą do tego dużą wagę? Dla banku bowiem ważna jest historia klienta, a ją zyskują poprzez współpracę z nim. Na podstawie miesięcznych obrotów na rachunku bieżącym, bank może podjąć decyzję o przyznaniu kredytu i jego wysokości. Natomiast klient może zyskać dodatkowe przywileje w postaci lepszych warunków kredytowych.
4. Odpowiednia sytuacja finansowo- majątkowa firmy
5. Zdolność kredytowa
Zdolność kredytowa oznacza możliwość spłaty zadłużenia wraz z odsetkami w terminach uzgodnionych w umowie kredytu. Przedsiębiorstwo ubiegające się o kredyt bankowy musi posiadać bieżącą i perspektywiczną zdolność kredytową.
Czynniki wpływające na ocenę zdolności kredytowej przedsiębiorstwa: